Tworzenie stron internetowych

Żegocina

Strony internetowe

Jeżeli chesz mieć własną stronę internetową, a Twoja firma znajduje się w miejscowości Żegocina - dobrze trafiłeś. Projektujemy, wdrażamy i tworzymy strony internetowe dla każdego. Napewno chesz aby klient wpisując w wyszukiwarkę nazwę "Twojej firmy + Żegocina" uzyskał informację o Twojej stronie oraz ofercie Twojej firmy. Dlatego jeżeli chcesz aby Twoja firma była dobrze widoczna kiedy wyszuka się informacje o mieście Żegocina warto stworzyć stronę korzystająć z naszych usług.
Pamietaj! jeśli "Strony Internetowe Żegocina" to tylko My.

Sklepy internetowe

Chcesz aby twój sklep był popularny i aby ludzie mogli go łatwo znaleźć, aby wpisując w wyszukiwarkę "sklep Żegocina" mogli trafić do twojej witryny i szybko oraz wygodnie zrobić zakupy? Potrzebujesz wydajnego i profesjonalnie wykonanego sklepu internetowego? Napisz teraz do nas. Projektujemy profesjonalne sklepy internetowe, dzięki naszym usługom możesz sprzedawać szybko i wygodnie w Internecie, na terenie miasta Żegocina i w całej Polsce!

Portfolio

Poniżej mozesz zobaczyć kilka nszych prac. Pamiętaj każdy sklep projektujemy indywidualnie pod konkretne potrzeby..

Żegocina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Żegocina
Żegocina
Państwo  Polska
Województwo małopolskie
Powiat bocheński
Gmina Żegocina
Liczba ludności ok. 1727
Strefa numeracyjna (+48) 14
Kod pocztowy 32-731[1]
Tablice rejestracyjne KBC
SIMC 0839464
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Żegocina
Żegocina
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Żegocina
Żegocina
Ziemia49°48′19″N 20°25′08″E/49,805278 20,418889
Budynek Urzędu Gminy
Wiata przy źródle wody mineralnej „Zuber”

Żegocinawieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie bocheńskim, w gminie Żegocina[2].

Miejscowość jest siedzibą gminy Żegocina.

Integralne części wsi Żegocin: Góry, Jacusiaki, Kępiaki, Kolonia, Kowalczyki, Nowa Wieś, Patrówka, Piechówka, Podlesie, Potoki, Żarnówka[3][4].


W latach 1973–1976 miejscowość była siedzibą gminy Trzciana-Żegocina. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnowskiego.

Położenie i ukształtowanie terenu[edytuj]

Miejscowość znajduje się przy drodze wojewódzkiej nr 965 z Bochni do Limanowej, w odległości ok. 20 km od Bochni i 14 km od Limanowej. Położona jest na styku dwóch jednostek geograficznych: Beskidu Wyspowego i Pogórze Wiśnickiego. Ma charakter bardziej miejscowości górskiej – położona jest w ciasnej dolinie Potoku Saneckiego oraz na stromych zboczach najdalej na północ wysuniętych (w części zachodniej) wzniesień Beskidu Wyspowego: Łopusza Zachodniego (661 m) i góry Kamionna (801 m) Z przeciwnej strony ograniczona jest stromym i zalesionym wzniesieniem Żarnówki (449 m), należącej już do Pogórza Wiśnickiego[5].

Przyroda i turystyka[edytuj]

Żegocina znajduje się na Obszarze Chronionego Krajobrazu Pogórza Wiśnickiego. Jest miejscowością o dużych walorach krajobrazowych i przyrodniczych, dysponuje dobrą baza noclegową i infrastrukturą turystyczną. Noclegi i wyżywienie dla turystów i wczasowiczów zapewniają: restauracja, hotele oraz gospodarstwa agroturystyczne. Pokoje gościnne posiada także Centrum Kultury i Turystyki.

Szlaki turystyczne
szlak turystyczny zielony – z centrum Żegociny na szczyt Łopusze
szlak turystyczny żółty – z centrum Żegociny na szczyt Kamionna (801 m n.p.m.)
szlak turystyczny niebieski – wznoszącymi się ponad Żegociną szczytami. Szlak ten prowadzi od Bochni przez Nowy Wiśnicz, rezerwat przyrody Kamień Grzyb, Lipnicę Murowaną, Rajbrot, Rozdziele, górę Kamionną, Pasierbiecką Górę do Tymbarku. Na szczycie Kamionnej szlak przebiega obok rezerwatu przyrody Kamionna.
Atrakcje turystyczne
  • Kamieniołom w Żegocinie – nieczynny kamieniołom, park geologiczny i pole biwakowe
  • Źródło wody mineralnej „Zuber”

Historia[edytuj]

Przypuszcza się, że osada zwana dziś Żegociną została założona przez Wierzbiętę jeszcze w czasach Bolesława Krzywoustego (I poł. XII wieku). Według Szczęsnego Morawskiego książę Bolesław Wstydliwy nadał rycerzowi Żegocie – herbu Topór osadę Villa Żegota. Pod koniec XIII w. właścicielem wsi był Zbigniew Żegota – dziedzic sąsiedniej Łąkty Starej, który w roku 1293 ufundował w Żegocinie kościół, co zapewne wiązało się z lokowaniem wsi na prawie niemieckim. Spadkobiercą Żegoty był Zawisza. Kolejnymi właścicielami wsi byli Otfinowscy. Około 1650 r. właścicielem wsi był arianin Jan Chłopicki, który miejscowy kościół od roku 1658 przemianował na zbór ariański (braci polskich). Potem Żegocinę i okoliczne wsie wykupili Lubomirscy z Wiśnicza i przekazali je w użytkowanie dzierżawcom. Po 1772 r. teren ten znalazł się pod zaborem austriackim. Rok 1846 przeszedł tu bez rozlewu krwi, choć dwory w Rozdzielu i Łąkcie Górnej zostały splądrowane.

Krwawe żniwo zebrała tu natomiast I wojna światowa, bowiem w grudniu 1914 r. rozegrała się w tych okolicach krwawa bitwa (operacja limanowsko–łapanowska) zakończona zwycięstwem wojsk austriacko-pruskich. Na terenie wsi znajdują się dwa cmentarze cmentarz wojenny nr 301 - Żegocina oraz cmentarz wojenny nr 302 - Żegocina będące skutkiem opisywanych powyżej walk.

Po odzyskaniu niepodległości Żegocina znalazła się w powiecie bocheńskim. Prężnie działał tu ruch ludowy. W latach 30. XX w. miejscowość stała się modną wsią letniskową. Do zbudowanego przez właściciela okolicznych lasów Samuela Rosenbluma domu letniskowego „Leśniczówka” przybywało wiele rodzin żydowskich.

5 września 1939 r. na teren gminy wkroczyły wojska niemieckie. Ludność przeciwstawiła się okupantowi walcząc w szeregach Batalionów Chłopskich i Armii Krajowej. Latem 1944 r. odbył się na żegocińskim cmentarzu manifestacyjny pogrzeb zestrzelonego nad Łąktą Górną lotnika RAF-u Stefana Bohanesa, który wracał do bazy znad powstańczej Warszawy. W styczniu 1945 r. Żegocina została wyzwolona bez walki przez wojska radzieckie. Po wojnie znalazła się w obrębie gminy Trzciana. W 1956 r. miejscowość stała się siedzibą Gromadzkiej Rady Narodowej, a w 1973 r. tu znalazła się siedziba władz gminy Trzciana – Żegocina przemianowanej następnie na gminę Żegocina.

Po II wojnie światowej przeprowadzono elektryfikację, utwardzono nawierzchnię dróg, wybudowano wiele obiektów użyteczności publicznej, w tym wodociąg i gazociąg, a później oczyszczalnię ścieków. W latach 70. XX w. gmina przeżywała boom gospodarczy i była jedyną w województwie gminą samowystarczalną finansowo. Była wyróżniona nagrodą „Gmina – Mistrz Gospodarności”. W 1993 r. utworzono tu Liceum Ogólnokształcące i Zasadniczą Szkołę Zawodową.

1 stycznia 1995 r. nastąpił podział gminy. Trzciana, Kamionna, Leszczyna, Rdzawa, Ujazd, Kierlikówka i Łąkta Dolna odłączyły się od Żegociny i utworzyły własną gminę, a siedzibą władz nowej gminy stała się Trzciana.

Zabytki[edytuj]

Obiekty wpisane do rejestru zabytków nieruchomych województwa małopolskiego[6].

Czasy najnowsze[edytuj]

W 1996 r. Żegocina przyjęła do realizacji dokument programowy „Strategia rozwoju Żegociny”, który określa rozwój agroturystyki, uprawy owoców miękkich i rzemiosła jako główne kierunki rozwoju gminy. W tym samym roku zostało utworzone przez mieszkańców „Stowarzyszenie Rozwoju Gminy i Wspierania Przedsiębiorczości”, które w krótkim czasie utworzyło „Ośrodek Wspierania Przedsiębiorczości”, a także Fundusz Pożyczek Wzajemnych”.

Żegocina nawiązała współpracę z węgierską gminą Jásaroksállász, z którą 6 lipca 1997 r. zostało zawarte porozumienie o współpracy. Efektem tej współpracy jest wymiana grup młodzieżowych.

9 lipca 1997 r. nawiedziła gminę i okolice katastrofalna powódź, która dokonała olbrzymich zniszczeń w wielu gospodarstwach oraz infrastrukturze technicznej: drogach, mostach, ujęciach wody, oczyszczalni ścieków. Mieszkańcy szybko odbudowali zniszczone obiekty, także dzięki pomocy wielu instytucji i organizacji.

W tym samym roku, w ogólnopolskim konkursie „Gmina jakich mało”, zorganizowanym przez Fundację Rozwoju Demokracji Lokalnej, Żegocina zdobyła za realizację programu powszechnej edukacji jedną z trzech równorzędnych nagród głównych.

W 1999 r. oddawano do użytku nowy ośrodek zdrowia. Zakończyła się też realizacja projektu „Podgórski Obszar Agroturystyczny – U Żegoty” współfinansowanego przez Unię Europejską, gminę i prywatnych inwestorów, w ramach którego zakończono budowę tzw. Domu Kultury w Żegocinie, zmodernizowano kilka gospodarstw agroturystycznych oraz restaurację „Pod Patrią”, przemianowaną na „Karczmę u Żegoty”.

Zrealizowano finansowany z zewnętrznych źródeł program „Centra” – modernizacja centrum wsi oraz budowa parku w Żegocinie. Rozbudowano budynek szkolny. W 2004 r. dzięki środkom uzyskanym przez gminę z Programu Unii Europejskiej SAPARD zmodernizowano sieci wodociągowej i rozbudowano sieć kanalizacyjną.

Ogólny widok Żegociny (ze zboczy Łopusza)




Przypisy

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-03-26].
  2. GUS. Rejestr TERYT
  3. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  4. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 18.11.2015].
  5. Beskid Wyspowy 1: 50000. Mapa turystyczna. Kraków: Wyd. Compass, 2006. ISBN 83-89165-86-4.
  6. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo małopolskie. 31 marca 2017; 7 miesięcy temu.


Bibliografia[edytuj]

  1. Historia Żegociny na stronie zegocina.pl

Linki zewnętrzne[edytuj]

'