Tworzenie stron internetowych

Prochowice

Strony internetowe

Jeżeli chesz mieć własną stronę internetową, a Twoja firma znajduje się w miejscowości Prochowice - dobrze trafiłeś. Projektujemy, wdrażamy i tworzymy strony internetowe dla każdego. Napewno chesz aby klient wpisując w wyszukiwarkę nazwę "Twojej firmy + Prochowice" uzyskał informację o Twojej stronie oraz ofercie Twojej firmy. Dlatego jeżeli chcesz aby Twoja firma była dobrze widoczna kiedy wyszuka się informacje o mieście Prochowice warto stworzyć stronę korzystająć z naszych usług.
Pamietaj! jeśli "Strony Internetowe Prochowice" to tylko My.

Sklepy internetowe

Chcesz aby twój sklep był popularny i aby ludzie mogli go łatwo znaleźć, aby wpisując w wyszukiwarkę "sklep Prochowice" mogli trafić do twojej witryny i szybko oraz wygodnie zrobić zakupy? Potrzebujesz wydajnego i profesjonalnie wykonanego sklepu internetowego? Napisz teraz do nas. Projektujemy profesjonalne sklepy internetowe, dzięki naszym usługom możesz sprzedawać szybko i wygodnie w Internecie, na terenie miasta Prochowice i w całej Polsce!

Portfolio

Poniżej mozesz zobaczyć kilka nszych prac. Pamiętaj każdy sklep projektujemy indywidualnie pod konkretne potrzeby..

Prochowice

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Prochowice
Ratusz w Prochowicach
Ratusz w Prochowicach
Herb Flaga
Herb Prochowic Flaga Prochowic
Państwo  Polska
Województwo  dolnośląskie
Powiat legnicki
Gmina Prochowice
gmina miejsko-wiejska
Prawa miejskie 1280
Burmistrz Alicja Sielicka
Powierzchnia 9,85 km²
Populacja (30.06.2016)
• liczba ludności
• gęstość

3 642[1]
369,7 os./km²
Strefa numeracyjna
+48 76
Kod pocztowy 59-230
Tablice rejestracyjne DLE
Położenie na mapie powiatu legnickiego
Mapa lokalizacyjna powiatu legnickiego
Prochowice
Prochowice
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Prochowice
Prochowice
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Prochowice
Prochowice
Ziemia51°16′27″N 16°21′54″E/51,274167 16,365000
TERC
(TERYT)
0209074
SIMC 0954171
Urząd miejski
Rynek 1
59-230 Prochowice
Strona internetowa

Prochowice (pol. hist. Parchwice[2],niem. Parchwitz[3]) – miasto w woj. dolnośląskim, w powiecie legnickim, nad rzeką Kaczawą, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Prochowice. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do woj. legnickiego. Historycznie leży na Dolnym Śląsku.

Według danych z 31 marca 2011 r. miasto miało 3 704 mieszkańców.

Nazwa[edytuj]

Parchwice wśród innych nazw śląskich miejscowości w urzędowym pruskim dokumencie z 1750 r. wydanym w języku polskim w Berlinie[4].

Metryka miejscowości sięga średniowiecza. W dokumencie z 1217 roku wydanym przez biskupa wrocławskiego Lorenza miejscowość wymieniona jest w zlatynizowanej, staropolskiej formie „Parchovici”[5]. Szwajcarski kartograf i geograf Mateusz Merian w swoim dziele "Topographia" wydanym w 1650 r. podaje dwie zgermanizowane formy nazwy miejscowości: "Prachwitz" oraz "Prachowitz"[6].

Słownik geograficzny Królestwa Polskiego wymienia dwie nazwy miejscowości - Parchwice oraz zgermanizowaną Parchwitz[2] W 1750 roku polska nazwa "Parchwice" wymieniona jest w języku polskim przez Fryderyka II pośród innych miast śląskich w zarządzeniu urzędowym wydanym dla mieszkańców Śląska[7].

Polską nazwę miejscowości w formie Partowice w książce "Krótki rys jeografii Szląska dla nauki początkowej" wydanej w Głogówku w 1847 wymienił śląski pisarz Józef Lompa[8].

Geografia[edytuj]

Miasto leży na skrzyżowaniu dróg krajowych:

Historia[edytuj]

Prochowice założone zostały w początkach XIII wieku, na terenie bardzo dobrym dla obrony, w rozwidleniu ważnych szlaków komunikacyjnych WrocławZgorzelec i WrocławGłogów. Mieszkańcy zajmowali się głównie rybołówstwem, myślistwem, rzemiosłem, hodowlą bydła i rolnictwem. Właścicielem osady w XII w. był palatyn Legnicy Iko[2] – znajomy księcia Bolesława Rogatki. Siedzibą właściciela był drewniany gród obronny, być może stojący na miejscu późniejszego zamku. W 1280 r. osada otrzymała prawa miejskie, potwierdzone przez Bolka I Świdnickiego w 1293 r.

W 1945 roku o Prochowice trwały zacięte walki. Po raz pierwszy miasto zostało zajęte 30 stycznia przez oddziały 4 armii pancernej 1 Frontu Ukraińskiego jednak Niemcom udało się odbić miasto. Ostatecznie zostało zdobyte przez jednostki radzieckie 8 lutego[9]. W 1945 r. miasto zostało włączone do Polski. Dotychczasową ludność wysiedlono do Niemiec.

W 1966 r. na skwerze przed Urzędem Miejskim odsłonięto głaz pamiątkowy ku czci żołnierzy radzieckich, którzy zdobywali miasto w 1945 r.[10]

Zabytki[edytuj]

Poewangelicki kościół św. Andrzeja z XIV/XV w., przebud. w 1864 r.
Kościół pw. św. Jana Chrzciciela z 1847 r., widok od ul. Pocztowej
Rynek w Prochowicach

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są obiekty[11]:

  • ośrodek historyczny miasta
  • zespół zamkowy:
    • zamek, z XIII-XIV w., przebudowany w 1550 r. i w XIX w.
    • park, z XVII w, zmiany w czwartej ćw. XIX w.
  • kościół ewangelicki, ob. rzym.-kat. kościół pw. św. Andrzeja, z XIV/XV w., przebudowany w 1864 r.
  • kościół pw. św. Jana Chrzciciela, z 1847 r., ul. Legnicka
  • ratusz, z k. XVIII w., przebudowany XX w.
  • kaplica cmentarna, ul. Wrocławska, z drugiej poł. XIX w.
  • mury miejskie (fragmenty), z pocz. XIV w., przebudowany w XIX w.
  • dom, ul. Kochanowskiego 24, z 1900 r.
  • dom, ul. Legnicka 28, z XIX/XX w.
  • dawny spichrz, ob. dom, ul. Legnicka 33, z 1905 r.
  • dom, Rynek 6, z drugiej poł. XIX w.
  • dom, Rynek 10, z końca XIX w.
  • dom, Rynek 11, z końca XIX w.
  • dom, Rynek 12, z drugiej poł. XIX w.
  • dom, Rynek 13, z drugiej poł. XIX w.
  • dom, Rynek 14, z drugiej poł. XIX w.
  • dom, Rynek 29, z 1588 r., przebudowany w XIX/XX w.

Demografia[edytuj]

Piramida wieku mieszkańców Prochowic w 2014 roku [1].
Piramida wieku Prochowice.png

Sport[edytuj]

W mieście istnieje klub piłki nożnej "Prochowiczanka", który w sezonie 2010/2011 wywalczył awans do III ligi dolnośląsko-lubuskiej. Istnieje również Klub Taneczny "Impuls" Prochowice.

Wspólnoty wyznaniowe[edytuj]

Na terenie Prochowic mieści się dekanat Prochowice wraz z parafią rzymskokatolicką św. Jana Chrzciciela. Działalność religijną prowadzi także Zbór Świadków Jehowy[12]

Partnerstwo[edytuj]

Miasto Kraj Data podpisania umowy
Warburg Niemcy 25 lutego 1997

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. a b http://www.polskawliczbach.pl/Prochowice, w oparciu o dane GUS.
  2. a b c Parchwice w "Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego" Tom VII, str. 862
  3. Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (M.P. z 1946 r. Nr 142, poz. 262)
  4. Pruski dokument z roku 1750 ustalający urzędowe opłaty na Śląsku – "Wznowione powszechne taxae-stolae sporządzenie, Dla samowładnego Xięstwa Sląska, Podług ktorego tak Auszpurskiey Konfessyi iak Katoliccy Fararze, Kaznodzieie i Kuratusowie Zachowywać się powinni. Sub Dato z Berlina, d. 8. Augusti 1750"
  5. Colmar Grünhagen 1866 ↓, s. 98.
  6. "Topographia Bohemiae, Moraviae et Silesiae". Merian, Frankfurt am Main 1650, S. 171.
  7. "Wznowione powszechne taxae-stolae sporządzenie, Dla samowładnego Xięstwa Sląska, Podług ktorego tak Auszpurskiey Konfessyi iak Katoliccy Fararze, Kaznodzieie i Kuratusowie Zachowywać się powinni. Sub Dato z Berlina, d. 8. Augusti 1750".
  8. Józef Lompa, „Krótki rys jeografii Śląska dla nauki początkowej”, Głogówek 1847, str.15.
  9. Rada Ochrony Pomników Walki i Męczeństwa ”Przewodnik po upamiętnionych miejscach walk i męczeństwa lata wojny 1939- 1945” , Sport i Turystyka 1988, ​ISBN 83-217-2709-3​, str. 402
  10. Rada Ochrony Pomników Walki i Męczeństwa ”Przewodnik po upamiętnionych miejscach walk i męczeństwa lata wojny 1939- 1945” , Sport i Turystyka 1988, ​ISBN 83-217-2709-3​, str. 402
  11. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 1 września 2012]. s. 96-97.
  12. Dane według raportów wyszukiwarki zborów (www.jw.org) z 18 stycznia 2017.

Bibliografia[edytuj]

  • Colmar Grünhagen: Regesten zur Schleisischen Geschichte. Breslau: Josef Max & COMP., 1866.

Linki zewnętrzne[edytuj]

'