Tworzenie stron internetowych

Piechcin

Strony internetowe

Jeżeli chesz mieć własną stronę internetową, a Twoja firma znajduje się w miejscowości Piechcin - dobrze trafiłeś. Projektujemy, wdrażamy i tworzymy strony internetowe dla każdego. Napewno chesz aby klient wpisując w wyszukiwarkę nazwę "Twojej firmy + Piechcin" uzyskał informację o Twojej stronie oraz ofercie Twojej firmy. Dlatego jeżeli chcesz aby Twoja firma była dobrze widoczna kiedy wyszuka się informacje o mieście Piechcin warto stworzyć stronę korzystająć z naszych usług.
Pamietaj! jeśli "Strony Internetowe Piechcin" to tylko My.

Sklepy internetowe

Chcesz aby twój sklep był popularny i aby ludzie mogli go łatwo znaleźć, aby wpisując w wyszukiwarkę "sklep Piechcin" mogli trafić do twojej witryny i szybko oraz wygodnie zrobić zakupy? Potrzebujesz wydajnego i profesjonalnie wykonanego sklepu internetowego? Napisz teraz do nas. Projektujemy profesjonalne sklepy internetowe, dzięki naszym usługom możesz sprzedawać szybko i wygodnie w Internecie, na terenie miasta Piechcin i w całej Polsce!

Portfolio

Poniżej mozesz zobaczyć kilka nszych prac. Pamiętaj każdy sklep projektujemy indywidualnie pod konkretne potrzeby..

Piechcin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Piechcin
Pałac w Piechcinie
Pałac w Piechcinie
Państwo  Polska
Województwo kujawsko-pomorskie
Powiat żniński
Gmina Barcin
Liczba ludności (2011) 2987[1]
Strefa numeracyjna (+48) 52
Kod pocztowy 88-192
Tablice rejestracyjne CZN
SIMC 0079409
Położenie na mapie gminy Barcin
Mapa lokalizacyjna gminy Barcin
Piechcin
Piechcin
Położenie na mapie powiatu żnińskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu żnińskiego
Piechcin
Piechcin
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa kujawsko-pomorskiego
Piechcin
Piechcin
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Piechcin
Piechcin
Ziemia52°49′13″N 18°02′19″E/52,820278 18,038611

Piechcin (niem. Hansdorf bei Pakosch) – duża wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie żnińskim, w gminie Barcin, na północno-wschodnim skraju Pojezierza Gnieźnieńskiego, 44 km od Bydgoszczy, 16 km od Inowrocławia, 9 km od Barcina i 4 km od Pakości (droga wojewódzka nr 251), w obrębie regionu historyczno-etnograficznego zwanego Pałukami. Wieś jest siedzibą sołectwa Piechcin, w którego skład wchodzi również Aleksandrowo. Przez Piechcin przebiega trasa linii kolejowej (Inowrocław-Pakość-Barcin-Żnin).

Dynamiczny rozwój Piechcina jest związany z występowaniem pokładów wapienia i margli jurajskich, których eksploatację rozpoczęto w 1860 roku oraz przemysłem cementowo-wapienniczym. Charakterystyczną cechą miejscowości jest podział na nowe osiedle mieszkaniowe i osiedle po byłym PGR. Osiedla przedzielone są drogą wojewódzką nr 251. Na terenie wsi znajdują się domy jednorodzinne i wielorodzinne. W nowej części dominują bloki administrowane przez Spółdzielnię Mieszkaniową „Kujawy”.

Historia[edytuj]

W dawnych dokumentach na określenie Piechcina spotykana jest nazwa Piekczino (1298), Peccyno (1362), Piekczino (1580) i wreszcie Piekocino[2]. W latach 1815-1848 Piechcin został wcielony do Wielkiego Księstwa Poznańskiego, a w latach 1848-1918 do Prowincji Poznańskiej. Nosił wówczas niemiecką nazwę Hansdorf bei Pakosch, podobnie jak w latach 1939-1945. Piechcin został zajęty przez Armię Czerwoną 21 stycznia 1945 roku, kończąc okres okupacji niemieckiej. Od 1950 roku istniał w Piechcinie Ośrodek Pracy Więźniów, który w rzeczywistości był obozem pracy przymusowej. Pracował w nim m.in. historyk Stanisław Gawlik. Obóz został zlikwidowany w czerwcu 1956 roku.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bydgoskiego.

Piechcin kilkakrotnie odwiedzali Prymasi Polski: Józef Glemp, Józef Kowalczyk, Wojciech Polak.

W pobliskich kamieniołomach kręcone były poszczególne sceny seriali: Twarzą w twarz i "Misja: Afganistan" oraz filmu Disco polo (film).

Kalendarium[edytuj]

  • 1298 – Piechcin jest własnością Bartosza Przezdrzewica.
  • 1362 – właścicielem Piechcina jest Hektor z Pakości z rodu Leszczyców.
  • 1410 – król Władysław Jagiełło podążał przez Piechcin do Inowrocławia.
  • 1579 – Piechcin należał do Jędrzeja Rudnickiego.
  • 1793 – właścicielem Piechcina był Józef Łochowski.
  • 16.02.1922 – urodził się Henryk Hałas – późniejszy poseł na Sejm PRL.
  • 1923 – powstała Regionalna Orkiestra Dęta "Kujawy" w Piechcinie.
  • 1924 – założono Ochotniczą Straż Pożarną w Piechcinie.
  • 1925 – w Piechcinie powstały gimnastyczno-sportowe drużyny Sokoła.
  • 1952 – powstał Klub Sportowy "Zagłębie" Piechcin.
  • 1960 – w parku 100-lecia wybudowano muszlę koncertową. Spłonęła w 2002 roku.
  • 1 września 1960 – pierwszy dzień nauki w Zasadniczej Szkole Podstawowej w Piechcinie.
  • 1968 – powstały Ogródki Działkowe "Kalina" w Piechcinie.
  • 28 marca 1978-1984 – przeorem klasztoru na Jasnej Górze w Częstochowie był związany z Piechcinem o. Konstancjusz Kunz.
  • 31 stycznia 1980 – zmarł Henryk Hałas, jedyny jak dotychczas poseł na Sejm z Piechcina.
  • 1 września 1981 – parafia w Piechcinie zostaje erygowana poprzez ks. kardynała Stefana Wyszyńskiego.
  • 1990 – reaktywacja Piechcińskiego Bractwa Kurkowego.
  • 27 maja 1991 – prymas Polski Kard. Józef Glemp konsekrował świątynię w Piechcinie.
  • 12 marca 1999 – założono gimnazjum w Piechcinie.
  • 26 maja 1999 – szczep Harcerski w Piechcinie otrzymuje imię Zdzisławy Bytnarowej.
  • 2001 – powstała hala Sportowa w Piechcinie.
  • 7 marca 2003 – powstał Zespół Publicznych Szkół nr 1 w Piechcinie.
  • 2003 – powstał Klub Seniora "Białe Zagłębie".
  • 1 grudnia 2006 – piechcinianin Michał Pęziak zostaje wybrany na burmistrza Miasta i Gminy Barcin.
  • 2006 – powstaje cmentarz parafialny w Piechcinie.
  • 26 listopada 2009 – oddanie do użytku kompleksu boisk sportowych "Moje Boisko – Orlik 2012".
  • 8 listopada 2010 – uroczyste otwarcie nowego budynku Biblioteki Publicznej.
  • 22 października 2011 – Wprowadzenie relikwii św. Jana Pawła II do kościoła w Piechcinie.

Zabytki[edytuj]

Według rejestru zabytków NID[3] na listę zabytków wpisany jest zespół pałacowy z 3 ćw. XIX w., nr rej.: 184/A z 15.06.1985: pałac, park i magazyn zbożowy.

Przemysł[edytuj]

 Osobny artykuł: Cementownia Kujawy.

Znajdują się tu złoża skał wapiennych, eksploatowane metodą odkrywkową. Pozostały wyrobiska o głębokości do 150 m. Najstarszy kamieniołom pochodzi z 1860 roku, kiedy to podczas wiercenia studni we wsi Bielawy, natrafiono na złoże kamienia wapiennego pochodzenia jurajskiego. Skały wapienne są tu bardzo czyste i stanowią surowiec do produkcji wapna i cementu.

Pierwsza fabryka została założona przez Ryszarda Holtza i działała pod firmą Hansdorfer Kalwerke, Firma Holtz i Spółka. W 1882 roku Zakłady w Bielawach przejęły Gogolińsko-Górażdżańskie Zakłady Wapiennicze[4].

Już w roku 1909 pracował drugi kamieniołom wykorzystujący w pracy wyciągi elektryczne zasilane z fabrycznej elektrowni. Pracowały młoty pneumatyczne zasilane ze sprężarek z napędem elektrycznym. Przemysłowe wydobycie wapienia na większą skalę zaczęło się w latach międzywojennych, kiedy właścicielem zakładów była spółka akcyjna Gogolińsko-Górażdżewska. W tym okresie w Piechcinie pracowała elektrownia o mocy 1,125 MW, która zasilała osiedle robotnicze i zakłady. W zakładzie pracowała kolejka wąskotorowa z rozległą siecią torów. Pięć pieców kręgowych typu Hoffmana do wypału wapna dawało w roku 1911 produkcję w wysokości 160 tys. ton. W czasie pierwszej wojny światowej Zakłady Wapiennicze przekształciły się w nowoczesny zakład przemysłowy w następstwie potrzeb wojennych i rozbudowy przemysłu w Niemczech. W roku 1918 nastąpił odpływ siły roboczej do Niemiec, a kamieniołom piechciński zalały wody gruntowe. W roku 1922 powstała polska spółka akcyjna pod nazwą Fabryka Wapna i Cementu Piechcin, Towarzystwo Akcyjne pod Pakością, która przyczyniła się do ustabilizowania produkcji. Spółka istniała do momentu wybuchu II wojny światowej. W latach drugiej wojny światowej zmuszano Polaków do pracy w kamieniołomach w systemie dwuzmianowym 12 godzin na dobę bez dni wolnych[5].

Po wojnie, początkowo pod władzą robotników, Zakłady działały pod nazwą Pomorskie Zakłady Przemysłu Wapienniczego w Piechcinie i Wapniennie. W wyniku podziału Pomorskich Zakładów Przemysłu Wapienniczego - Przedsiębiorstwa Państwowego wyodrębnionego w Bydgoszczy w 1951 roku powołano odrębne Pomorskie Zakłady Przemysłu Wapienniczego w Piechcinie, obejmujące zakłady w Piechcinie oraz i kamieniołom w Bielawach. Prowadziły one wydobycie kamienia wapiennego, produkcję i przerób wapna. W 1957 roku Zakład Produkcyjny w Wapiennie przekształcono w samodzielną jednostkę organizacyjną pod nazwą Zakłady Przemysłu Wapienniczego "Wapienno" w Wapiennie. W 1957 roku wyodrębniono jako samodzielną jednostkę kamieniołomy w Bielawach, tworząc Zakłady Przemysłu Wapienniczego "Bielawy" w budowie. W 1960 roku nastąpiło ponowne połączenie zakładów w Piechcinie i Wapiennie pod nazwą Zakłady Przemysłu Wapienniczego Piechcin - Wapienno w Bielawach, a następnie w 1963 roku Zakładu w Bielawach. Dały one początek organizacji Kujawskim Zakładom Przemysłu Wapienniczego. W 1964 roku przyłączono do nich Zakłady w Czarnychgłowach, zamknięte w 1968 roku. Ostatecznie w 1969 roku zakład przekształcono w Kombinat Cementowo-Wapienniczy "Kujawy" w Bielawach[6].

Piechcin, kamieniołomy Bielawy i Wapienno, i cementownia Kujawy, sfotografowane przez amerykańskiego satelitę wywiadowczego Corona 98 (KH-4A 1023) w dniu 23 sierpnia 1965 roku

Obecnie w pobliskich Bielawach funkcjonuje cementownia należąca do Lafarge.

Edukacja[edytuj]

Kultura[edytuj]

  • Biblioteka Publiczna
  • Świetlica Wiejska
  • Regionalna Orkiestra Dęta "Kujawy"
  • Harcerski zespół wokalny "Iskierki"

Kościoły[edytuj]

Sport i rekreacja[edytuj]

  • Klub Sportowy Zagłębie Piechcin – dawniej grający w III lidze, a obecnie w klasie A.
  • Uczniowski Klub Sportowy
  • Piechcińskie Bractwo Kurkowe
  • „Centrum Nurkowe Piechcin”

Ludzie związani z Piechcinem[edytuj]

Turystyka[edytuj]

Miejscowość jest znana ze swych walorów podwodnych: w zalanym wapiennym kamieniołomie można nurkować. Jest to jeden z nielicznych kamieniołomów, który jest udostępniony do nurkowania w Polsce. Na dnie wyrobiska znajdują się m.in. maszyny zakładowe, samochody i jacht pełnomorski.

W maju 2013 roku nad piechcińskim kamieniołomem nagrywano sceny do programu telewizyjnego "Nie ma jak Polska" emitowanego w TVP 1, którego gospodarzami są: Anna Karna i Maciej Orłoś.

Krzyże, figury, miejsca pamięci[edytuj]

  • Figura Matki Bożej na skrzyżowaniu ulic: Zaleska-Barcińska-11 Listopada
  • Krzyż przydrożny przy ul. Radłowskiej (koło stadionu)
  • Pomnik KUJAWY – pracownikom przy ul. 11 listopada (naprzeciwko Ośrodka Zdrowia)
  • Pomnik z godłem Polski przy ul. Radłowskiej (obok Siedziby Spółdzielni)
  • Figura Najświętszego Serca Pana Jezusa przy ul. 11 Listopada / Okrężnej

Legendy[edytuj]

Stara legenda mówi, że kiedyś przez Piechcin przechodziła pielgrzymka pątników i jeden z nich zwrócił się do miejscowego dziedzica o odrobinę wody, ale ten im odmówił. Wtedy to idący z nimi ksiądz rzucił klątwę i dlatego w Piechcinie rzadziej pada deszcz niż w okolicach. Druga legenda wspomina o duchu, który o północy straszy przy figurze Matki Bożej w tzw. Piechcinie Dolnym. Duch ten wychodzi z cmentarza niemieckiego, który znajduje się przy ul. Zaleskiej w Piechcinie.

Przypisy

  1. Wyniki Narodowego Spisu Powszechnego Ludności i Mieszkań 2011 (format .xls) (pol.). stat.gov.pl. [dostęp 2017-03-27].
  2. Mikołaj Rudnicki (red.), Slavia Occidentalis. Tom 11, 1932.
  3. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo kujawsko-pomorskie. 31 marca 2017; 7 miesięcy temu. [dostęp 2016-02-22]. s. 119.
  4. Trzuskawica. [dostęp 2017-06-03].
  5. Aleksander Kabaciński, Plan odnowy miejscowości Piechcin na lata 2010 – 2017, 2012.
  6. NDAP, baza.archiwa.gov.pl [dostęp 2017-04-15] (pol.).

Linki zewnętrzne[edytuj]

'